Alle Tweets
Vorige:
Volgende:

1.46 Hoe ziet de hel er uit?

Hemel, hel of vagevuur?

Als iemand in vrijheid voor God kan kiezen, moet hij ook de mogelijkheid hebben om Hem af te wijzen, anders is de keuze niet vrij. Wie God en zijn liefde bewust en definitief afwijst, kiest voor de hel. Eigenlijk weten we niet precies hoe de hel er uit ziet.

We weten dat het een plek zonder geluk is, omdat mensen alleen bij God werkelijk geluk kunnen vinden. De hel is vol pijn en lijden. Erger nog: mensen zijn er voor altijd eenzaam, omdat egoïsme er overheerst. Een groter contrast met de hemel is niet denkbaar! Gelukkig hebben we hier op aarde nog de mogelijkheid om berouw te tonen voor onze zonden, en Gods liefde en vergeving te ontvangen.

> Lees meer in het boek

Hoe de hel er precies uitziet, weten we niet. Het betekent voor eeuwig gescheiden zijn van Gods liefde, in pijn en egoïsme, zonder geluk.

Uit de Wijsheid van de Kerk

Hoe onderscheidt men de zonden naar hun zwaarte?

Men onderscheidt doodzonde en dagelijkse zonde. [CCKK 394]

Wanneer begaat men een doodzonde?

Men begaat een doodzonde wanneer er tegelijk sprake is van:
- Zwaarwegende materie,
- Volle kennis
- Weloverwogen instemming.

Een dergelijke zonde vernietigt in ons de liefde, berooft ons van de heiligmakende genade, en leidt naar de eeuwige dood van de hel als we er geen berouw over hebben. Zij wordt op de gewone manier vergeven door de Sacramenten van het Doopsel of van Boete en verzoening. [CCKK 395]

Hoe kun je zware zonden (doodzonden) onderscheiden van minder zware (dagelijkse) zonden?

De zware zonde vernielt de goddelijke kracht van de liefde in het hart van een mens, zonder welke de eeuwige zaligheid niet mogelijk is. Daarom wordt ze ook een doodzonde genoemd. De zware zonde breekt met God, terwijl dagelijkse zonden de verhouding met Hem alleen belemmeren.

Een zware zonde snijdt de mens van God af. Zo een zonde richt zich tegen een essentiële waarde, dus tegen het leven of tegen God zelf (bijv. moord, godslastering of echtbreuk…). Dagelijkse zonden zijn gericht tegen ondergeschikte waarden (eer, waarheid, eigendom…), of zijn zonden die niet in het volle besef van hun draagwijdte of niet willens en wetens zijn gepleegd. Zulke zonden verstoren de relatie met God, maar breken niet met Hem. [Youcat 316]

Hoe word je bevrijd van een zware zonde en weer verbonden met God?

Om de breuk met God te helen die door een zware zonde is ontstaan, moet een katholieke Christen zich door middel van de biecht laten verzoenen met God. [Youcat 317]

Hoe gaat het bestaan van de hel samen met de oneindige goedheid van God?

God wil weliswaar “dat allen tot inkeer komen” (2 Pt. 3, 9), maar Hij heeft de mens vrij geschapen en met een eigen verantwoordelijkheid, en Hij respecteert zijn keuzes. Het is daarom de mens zelf die zich in volkomen autonomie vrijwillig uitsluit van de gemeenschap met God als hij tot aan zijn dood in de doodzonde volhardt en de barmhartige liefde van God afwijst. [CCKK 213]

Wat is de hel?

De hel is de toestand van het eeuwig gescheiden zijn van God en de absolute afwezigheid van liefde.

Wie willens en wetens, zonder berouw sterft in zware zonde en Gods barmhartige, vergevende liefde voor altijd afwijst, die sluit zichzelf uit van de gemeenschap met God en de gelukzaligen. Of iemand werkelijk op het moment van de dood de absolute liefde in het gezicht kan zien en toch nog 'nee' zeggen, weten wij niet. Maar onze vrijheid maakt die beslissing mogelijk. Jezus waarschuwt ons keer op keer dat we ons definitief van Hem scheiden als we ons afsluiten van de nood van zijn broeders en zusters: "Jullie zijn vervloekt, verdwijn uit mijn ogen (...) Ik verzeker jullie: alles wat jullie voor een van deze onaanzienlijken niet gedaan hebben, hebben jullie ook voor mij niet gedaan" (Mt. 25, 41.45). [Youcat 161]

Als God liefde is, hoe kan er dan een hel zijn?

Niet God verdoemt de mens. Het is de mens zelf die Gods barmhartige liefde afwijst en zichzelf vrijwillig het (eeuwige) leven ontneemt, door zich buiten te sluiten van de gemeenschap met God.

God verlangt naar gemeenschap, zelfs met de laatste zondaar; Hij wil dat iedereen zich bekeert en gered wordt. Maar God heeft de mens vrij geschapen en respecteert zijn keuzes. Zelfs God kan de liefde niet dwingen. Als degene die liefheeft, is Hij ‘machteloos’ als iemand in plaats van de hemel de hel kiest. [Youcat 162]