Alle Tweets
Vorige:
Volgende:
opspattend water

3.36 Wat is het effect van het doopsel?

Sacramenten

Door de doop met water worden we door God aangenomen als zijn eigen kinderen. Vanaf dat moment maken we deel uit van zijn Kerk, de grote familie van christenen. De dopeling (of zijn ouders) belooft zijn uiterste best te doen om goed als christen te leven en alles wat kwaad is af te wijzen.

Door dit sacrament wordt het kwaad afgewassen dat we erfden van onze voorouders, de ‘erfzonde’. Alle zonden die de dopeling tot dat moment zelf begaan heeft worden ook ‘afgewassen’ en vergeven. Zo begint het nieuwe leven als christen met een schone lei! Vanaf het moment van onze doop helpt de Heilige Geest ons om als goede christenen te leven (I Kor 12,13)I Kor 12,13: Want wij allen, Joden en Grieken, slaven en vrijen, zijn in de kracht van een en dezelfde Geest tot één lichaam gedoopt, en allen zijn wij doordrenkt van één Geest..

> Lees meer in het boek

In het doopsel worden we kind van God en lid van de Kerk. Ook worden de erfzonde en persoonlijke zonden afgewassen. De H. Geest helpt ons.

Uit de Wijsheid van de Kerk

Sinds wanneer dient de Kerk het Doopsel toe, en aan wie?

Sinds de dag van Pinksteren dient de Kerk het Doopsel toe aan wie gelooft in Jezus Christus. [CCKK 255]

Wie mag dopen?

De gewone bedienaars van het Doopsel zijn de bisschop en de priester; in de latijnse Kerk ook de diaken. In geval van nood mag eenieder dopen, mits hij de intentie heeft te doen wat de Kerk doet. Hij giet water uit over het hoofd van de dopeling en spreekt de trinitaire doopformule uit: “Ik doop u in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest.” [CCKK 260]

Kan men zonder het Doopsel gered worden?

Omdat Christus gestorven is voor het heil van allen, kunnen ook zonder Doopsel diegenen gered worden, die omwille van het geloof sterven (Doopsel van bloed), de geloofsleerlingen, en ook allen die door de genade daartoe gedreven, zonder Christus en de Kerk te kennen, oprecht God zoeken en zich inspannen zijn wil te volbrengen (Doopsel van begeerte). Wat betreft de kinderen die zonder Doopsel gestorven zijn: de Kerk vertrouwt hen in haar liturgie toe aan de barmhartigheid van God. [CCKK 262]

Welke uitwerkingen heeft het Doopsel?

Het Doopsel vergeeft de erfzonde, alle persoonlijke zonden en de straffen ten gevolge van zonde; het doet delen in het goddelijk leven van de Drie-eenheid door de heiligmakende genade, de genade van de rechtvaardiging die de dopeling inlijft in Christus en zijn Kerk; het doet delen in het priesterschap van Christus en vormt de grondslag van de gemeenschap met alle christenen; het schenkt de goddelijke deugden en de gaven van de heilige Geest. De gedoopte behoort voor altijd aan Christus toe: hij is immers getekend met het onuitwisbaar zegel van Christus (merkteken). [CCKK 263]

Wat is de Doop?

De Doop is de weg uit het rijk van de dood naar het leven; de toegangspoort tot de Kerk en het begin van een blijvende gemeenschap met God.

De Doop is het fundamentele Sacrament en de voorwaarde voor alle andere Sacramenten. Het verenigt ons met Jezus Christus, neemt ons op in zijn verlossende sterven aan het kruis, bevrijdt ons daardoor van de macht van de zonde en laat ons met Hem opstaan tot een leven zonder de macht van de zonde. Omdat de Doop een verbond met God is, moet de mens er ‘ja’ op zeggen. Bij de zuigelingendoop belijden de ouders in de plaats van het kind het geloof. [Youcat 194]

Hoe wordt de Doop bediend?

De klassieke vorm van doopbediening is de drievuldige onderdompeling van de dopeling in water. Meestal wordt het hoofd van de dopeling driemaal met water besprenkeld, waarbij de volgende woorden worden uitgesproken: ‘Ik doop u in naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.’

Water symboliseert reiniging en nieuw leven, wat al tot uiting kwam in de boetedoop bij Johannes de Doper. De Doop, die in ‘naam van de Vader en de Zoon en van de Heilige Geest’ met water wordt toegediend, is meer dan een teken van omkeer en boete, het is nieuw leven in Christus. Daarom gaat de Doop gepaard met de zalving, het witte doopkleed en de doopkaars. [Youcat 195]

Waarom houdt de Kerk vast aan de praktijk van de kinderdoop?

De Kerk houdt sinds oude tijden vast aan de kinderdoop. Daarvoor is één reden: voordat wij voor God kiezen, heeft God voor ons gekozen. De Doop is dus een genade, een onverdiend geschenk van God, die ons onvoorwaardelijk aanneemt. Gelovige ouders die het beste willen voor hun kind, willen ook de Doop, waarin het kind aan de invloed van de erfzonde en de macht van de dood wordt onttrokken.

De kinderdoop stelt voorop dat christelijke ouders de dopeling het geloof bijbrengen. Het is een vergissing door een verkeerde opvatting van 'vrije keuze' het kind de Doop te willen onthouden. Zoals je een kind niet de liefde kunt onthouden opdat het later zelf voor de liefde kan kiezen, zo zou het een vergissing zijn als gelovige ouders hun kind de genade van God in de Doop zouden onthouden. Zoals ieder mens geboren wordt met het vermogen te spreken, maar de taal moet leren, zo wordt ook ieder mens geboren met het vermogen te geloven, maar moet hij het geloof leren kennen. Maar je kunt niemand de Doop opdringen. Als je als klein kind de Doop hebt ontvangen, moet je die zelf later in je leven ‘ratificeren’, dat wil zeggen: je moet er ja tegen zeggen, opdat hij vruchtbaar wordt. [Youcat 197]

Is de Doop echt de enige weg tot het heil?

Voor allen die het Evangelie ontvangen hebben en gehoord hebben dat Christus ‘de Weg, de Waarheid en het Leven’ (Joh. 14, 6) is, is de Doop de enige weg tot God en tot het heil. Maar tegelijk is het waar dat Christus voor alle mensen is gestorven. Daarom vinden ook alle mensen het heil die geen gelegenheid hebben gehad Christus en het geloof werkelijk te leren kennen, maar die oprecht God zoeken en leven naar hun geweten (zogenaamde doopsel van begeerte).

God heeft het heil verbonden aan de Sacramenten. Daarom moet de Kerk ze onvermoeibaar aanbieden aan de mensen. Missie opgeven zou verraad betekenen aan Gods opdracht. God zelf is echter niet gebonden aan de Sacramenten. Waar de Kerk – door schuld of door andere redenen – niet kan komen of zonder succes blijft, daar baant God zelf de mens een andere weg tot het heil. [Youcat 199]

Waarom moeten christenen bij de Doop de naam van een grote heilige kiezen?

Betere voorbeelden dan heiligen zijn er niet, en betere helpers ook niet. Als mijn patroon een heilige is, heb ik een vriend bij God. [Youcat 202]