Alle Tweets
Vorige:
Volgende:
grote buizen

3.39 Hoe kan ik goed biechten?

Sacramenten

Je bereidt je voor door Gods hulp te vragen om te kunnen herkennen wat fout en zondig is in je leven. Dan ga je naar een priester en vraagt om zijn zegen om goed te biechten. Je vertelt de zonden die je hebt begaan; bondig, compleet en duidelijk. De priester geeft advies en legt een penitentie op. Met de #TwGOD-app heb je het schema van de biecht altijd bij je, het staat bij de gebeden voor de priester.

Vervolgens zal de priester je de absolutie geven (Gods vergeving). Op dit moment vergeeft God je alle zonden die je met berouw hebt opgebiecht. Daarna zijn ze er gewoon niet meer en kun jij verder met je leven als christen.

> Lees meer in het boek

Goed biechten bereid je voor: denk aan de 10 Geboden. Wees eerlijk en precies, dan vergeeft God je echt door de absolutie van de priester.

Uit de Wijsheid van de Kerk

Welke elementen zijn wezenlijk voor het Sacrament van Boete en verzoening?

Het zijn er twee: de akten die worden verricht door degene die zich onder de inwerking van de heilige Geest bekeert, en de absolutie door de priester, die in naam van Christus de vergiffenis van de zonden schenkt en de wijze van de voldoening vastlegt. [CCKK 302]

Is de biechtvader tot geheimhouding verplicht?

Gezien het delicate karakter en de verhevenheid van dit dienstwerk en de eerbied die men aan personen verschuldigd is, is iedere biechtvader zonder uitzondering en onder zeer strenge straffen verplicht het sacramentele zegel te bewaren, dat wil zeggen het absolute stilzwijgen over zonden die hij in de biecht te weten is gekomen. [CCKK 309]

Welke benamingen zijn er voor het Sacrament van Boete?

Het Sacrament van Boete wordt ook Sacrament van Verzoening, van Vergeving, van Bekering of Biecht genoemd. [Youcat 225]

We hebben toch de Doop die ons met God verzoent, waarom is er dan nog een speciaal Sacrament van verzoening nodig?

De Doop ontrukt ons weliswaar aan de macht van de zonde en de dood, en geeft ons een nieuw leven als kinderen van God. Maar het bevrijdt ons niet van menselijke zwakheid en de neiging tot zonde. Daarom hebben we een plaats nodig waar we steeds opnieuw met God verzoend worden. Dat is de Biecht.

Biechten is niet modern; het is misschien moeilijk en kost in het begin grote overwinning. Maar het is één van de grootste genaden dat wij in ons leven steeds weer opnieuw mogen beginnen – werkelijk nieuw: volledig onbelast en zonder de hypotheken van gisteren, aangenomen in liefde en voorzien van nieuwe kracht. God is barmhartig en Hij wil niets liever dan dat wij aanspraak maken op zijn barmhartigheid. Wie gebiecht heeft, slaat een nieuwe, blanco bladzijde in het boek van zijn leven op. [Youcat 226]

Wie heeft het Boetesacrament ingesteld?

Jezus zelf heeft het Boetesacrament ingesteld toen Hij op de paasdag verscheen aan zijn leerlingen en hun opdroeg: ‘Ontvang de Heilige Geest. Als jullie iemands zonden vergeven, dan zijn ze vergeven; vergeven jullie ze niet, dan zijn ze niet vergeven’ (Joh. 20, 22a-23).

Nergens heeft Jezus mooier gezegd wat er in het boetesacrament gebeurt dan in de gelijkenis van de verloren zoon: wij raken de weg kwijt, verliezen onszelf, kunnen niet meer. Maar onze Vader wacht op ons met groot, ja eindeloos verlangen; Hij vergeeft ons als wij terugkomen; Hij neemt ons weer aan, vergeet de zonde. Jezus zelf heeft veel mensen hun zonden vergeven; dat was voor Hem belangrijker dan wonderen te doen. Hij zag het als het grote teken voor het aanbreken van het rijk van God, waar alle wonden geheeld en alle tranen gedroogd worden. De kracht van de Heilige Geest, waarmee Jezus zonden vergaf, heeft Hij doorgegeven aan zijn Apostelen. Als wij naar een priester gaan en biechten, vallen we in de armen van onze hemelse Vader. [Youcat 227]

Wie kan zonden vergeven?

Alleen God kan zonden vergeven. ‘Je zonden zijn je vergeven!’ (Mc. 2, 5) kon Jezus alleen maar zeggen omdat Hij de zoon van God is. En alleen omdat Jezus hun het gezag heeft gegeven, kunnen priesters in Jezus’ plaats zonden vergeven.

Sommige mensen zeggen: dat maak ik direct met God uit, daar heb ik geen priester voor nodig! Maar God wil het anders. Hij kent ons. Wij doen liever alsof er niets gebeurd is en vegen de dingen graag onder het kleed. Daarom wil God dat wij onze zonden uitspreken en ze onder vier ogen bekennen. Daarom geldt voor de priesters: ‘Als jullie iemands zonden vergeven, dan zijn ze vergeven; vergeven jullie ze niet, dan zijn ze niet vergeven’ (Joh. 20, 23). [Youcat 228]

Welke zonden moeten worden gebiecht?

Alle zware zonden die men zich bij nauwgezet gewetensonderzoek herinnert en die nog niet gebiecht zijn, kunnen onder normale omstandigheden alleen in de sacramentele persoonlijke biecht vergeven worden.

Natuurlijk is er schroom om te biechten. Die schroom overwinnen is de eerste stap om innerlijk gezond te worden. Vaak helpt het om eraan te denken dat zelfs de Paus de moed moet hebben om een andere priester – en daarmee God – zijn fouten en zwakheden te bekennen. Alleen in existentiële noodgevallen (bijvoorbeeld in een oorlogssituatie, bij een bombardement of ander collectief levensgevaar) kan een priester ook een groep mensen vrijspreken, zonder dat er een persoonlijke schuldbelijdenis aan is voorafgegaan (zogenaamde algemene absolutie). Ook an moet men zware zonden bij de volgende gelegenheid persoonlijk belijden. [Youcat 233]

Wanneer ben je verplicht je zware zonden te biechten? Hoe vaak moet je biechten?

Met het bereiken van de jaren van het verstand ben je verplicht je zware zonden te biechten. De Kerk beveelt het de gelovigen dringend aan dit minstens één maal per jaar te doen. Als je een zware zonde hebt begaan, moet je in ieder geval biechten voor het ontvangen van de Heilige Communie. [Youcat 234]

Zijn er zonden die zo zwaar zijn dat zelfs een gewone priester ze niet kan vergeven?

Er zijn zonden waarbij de mens zich volkomen van God afkeert en tegelijk wegens de ernst van de daad excommunicatie over zich afroept. Bij zonden die gepaard gaan met excommunicatie kan de vrijspraak alleen door de bisschop of een door hem gedelegeerde priester of in sommige gevallen zelfs alleen door de Paus plaatsvinden. Bij levensgevaar kan iedere priester vrijspreken van alle zonden en ook van excommunicatie.

Een katholiek die bijvoorbeeld een moord begaat of meewerkt aan abortus, sluit zichzelf automatisch uit van de sacramentele gemeenschap; de Kerk stelt die toestand alleen maar vast. Excommunicatie heeft tot doel de zondaar te verbeteren en weer de juiste weg te wijzen. [Youcat 237]

Mag een priester iets doorvertellen wat hij tijdens de biecht heeft gehoord?

Nee, onder geen beding. Het biechtgeheim is absoluut. Een priester die aan een derde vertelt wat hem bij de biecht ter ore is gekomen, wordt geëxcommuniceerd. Die zwijgplicht geldt ook tegenover de politie.

Een priester neemt het biechtgeheim heel serieus. Er zijn priesters die ervoor gemarteld en er zelfs voor gedood zijn. Daarom kun je zonder enige terughouding en in alle rust alles toevertrouwen aan de priester, wiens enige opgave het is op dat moment volledig ‘Gods oor’ te zijn. [Youcat 238]