Alle Tweets
Vorige:
Volgende:
artsen

4.39 Moet je iemand tot elke prijs in leven houden?

Einde van het leven

Nee, een behandeling moet in proportie staan tot het te behalen doel. Iedere zieke heeft recht op gewone verzorging, zoals water en voedsel. Die gewone verzorging moet natuurlijk altijd worden gegeven, net zoals bijvoorbeeld wonden moeten worden verzorgd en verbonden. Het is daarentegen niet altijd mogelijk om hele dure of zware behandelingen toe te passen, die buitenproportioneel kunnen zijn.

We hebben ons leven van God gekregen en weten dat we ooit zullen sterven. Het is heel christelijk om je in vertrouwen op God voor te bereiden op een dood die je niet zelf hebt gezocht en je niet koste wat kost vast te klampen aan buitenproportionele behandelingen.

> Lees meer in het boek

Niet tot elke prijs: buitenproportioneel dure of zware behandelingen hoeven niet. Wel moet gewone zorg (zoals voeding) doorgaan tot de dood.

Uit de Wijsheid van de Kerk

Wat verbiedt het vijfde gebod?

Het vijfde gebod verbiedt als ernstig in strijd met de morele wet:

  • de rechtstreekse en vrijwillige doodslag en de medewerking daaraan;
  • de rechtstreekse abortus, als doel of als middel gewild, evenals de medewerking daaraan, op straffe van excommunicatie, omdat het menselijk wezen vanaf het moment van de conceptie volstrekt geëerbiedigd en beschermd moet worden in zijn integriteit;
  • de rechtstreekse euthanasie, die erin bestaat, door een handeling of door het nalaten van een verschuldigde handeling, een einde te maken aan het leven van gehandicapte, zieke of stervende personen;
  • de zelfmoord en de vrijwillige medewerking daaraan, omdat zij zware schending is van de juiste liefde voor God, voor zichzelf, en voor de naaste: wat de verantwoordelijkheid betreft, deze kan verzwaard zijn om reden van gegeven ergernis, of verminderd door bijzondere psychische storingen of ernstige angsten.

[CCKK 470]

Welke medische handelwijzen zijn toegestaan, wanneer de dood dreigend nabij geacht wordt?

De zorg die men gewoonlijk aan een zieke persoon verschuldigd is, kan niet geoorloofd onderbroken worden. Wel geoorloofd is de toepassing van pijnstillende, niet de dood beogende middelen, evenals het afzien van “therapeutische koppigheid”, dat wil zeggen van het aanwenden van medische handelwijzen die buiten verhouding zijn en zonder redelijke hoop op een positief resultaat. [CCKK 471]

Is euthanasie toegestaan?

De dood actief bewerkstelligen is altijd een overtreding van het gebod ‘Gij zult niet doden’ (Ex. 20, 13). Het bijstaan van mensen in hun sterven is daarentegen zelfs een humanitair gebod.

De begrippen actieve euthanasie en passieve euthanasie maken de discussie onhelder. Eigenlijk gaat het erom of je een stervende mens doodt of hem laat sterven. Wie in de zin van de zogenaamde actieve euthanasie mensen helpt te sterven, overtreedt het vijfde gebod; wie in de zin van de zogenaamde passieve euthanasie een mens helpt die aan het sterven is, gehoorzaamt daarmee aan het gebod van de naastenliefde. Daarmee wordt bedoeld dat je, met de zekere dood van de patiënt in het vooruitzicht, afziet van bijzondere, ingrijpende en in geen verhouding tot het resultaat staande medische maatregelen. De beslissing hiertoe moet de patiënt zelf nemen of eventueel vooraf schriftelijk vastleggen. Indien hij daartoe niet meer in staat is, moet een gevolmachtigde de verklaarde of vermoedelijke wil van de stervende doen wedervaren. De zorg voor een stervende mag nooit worden opgegeven, want ze behoort tot het gebod van de naastenliefde en de barmhartigheid. Daarbij kan het legitiem zijn en overeenkomen met de menselijke waardigheid om pijnstillende medicijnen in te zetten, zelfs wanneer daarbij het gevaar bestaat dat daardoor het leven van de patiënt verkort wordt. Beslissend is dat bij dergelijke middelen de dood niet het doel of het middel is. [Youcat 382]