Wszystkie tweety
Poprzedni:
Następny:
slotzuster

2.9 Jakie są rodzaje zakonów?

Kościół dzisiaj

Ojcowie, bracia i siostry zakonne to ci, którzy zdecydowali się w pełni ofiarować swoje życie Bogu i żyć tylko dla Niego. Żyją oni według określonej reguły zakonnej i pracują w zakonnych murach lub poza nimi.

Misjonarki Miłości, czyli siostry bł. Matki Teresy, franciszkanie, jezuici czy klaryski – to tylko kilka przykładów wspólnot zakonnych. Każda z nich ma inną „regułę życia”, która rządzi życiem codziennym. Niektóre ze wspólnot skupiają się na modlitwie, inne prowadzą szkoły czy szpitale, jeszcze inne zaś przyjmują na siebie zupełnie odmienne zadanie.

> Czytaj więcej w książce

Jest ich wiele. Zakonnicy oddają wszystko Bogu i żyją według reguły zakonnej. Modlą się, żyją i pracują w klasztorze, często też poza nim.

Z mądrości Kościoła

W jaki sposób ukształtowany jest Lud Boży?

Z ustanowienia Bożego są w Kościele święci szafarze, którzy otrzymali sakrament kapłaństwa i tworzą hierarchię w Kościele. Pozostałych nazywa się świeckimi. Są także wierni, należący do jednej i do drugiej kategorii, którzy przez profesję rad ewangelicznych: czystości w celibacie, ubóstwa i posłuszeństwa, poświęcają się w sposób szczególny Bogu. [KKKK 178]

Co to jest życie konsekrowane?

Jest to stan życia uznany przez Kościół. Życie konsekrowane jest wolną odpowiedzią człowieka na szczególne wezwanie Chrystusa, dzięki któremu osoby konsekrowane poświęcają się całkowicie Bogu i dążą za natchnieniem Ducha Świętego do doskonałej miłości. Taka konsekracja charakteryzuje się praktykowaniem rad ewangelicznych. [KKKK 192]

Jaki jest udział życia konsekrowanego w misji Kościoła?

Życie konsekrowane, poprzez pełne poświęcenie się Chrystusowi i braciom i dawanie świadectwa nadziei życia wiecznego, ma szczególny udział w misji Kościoła. [KKKK 193]

Jak jest zbudowany jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół?

Kościół stanowią świeccy i duchowni (kler). Jako dzieci Boże cieszą się tą samą godnością. Mają równoważne zadania, choć odmienne. Posłannictwem świeckich jest przeobrażać świat w królestwo Boże. Wraz z nimi w jednym szeregu stoją duchowni, pełniący w Kościele posługę przewodzenia, nauczania i uświęcania. W obu stanach istnieją chrześcijanie, którzy w szczególny sposób oddają się Bogu do dyspozycji przez śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa (np. zakonnicy i zakonnice). Każdy chrześcijanin ma za zadanie świadczyć o Ewangelii własnym życiem. Ale Bóg z każdym człowiekiem idzie jego własną drogą powołania. Jednych posyła jako świeckich, żeby w rodzinach i życiu zawodowym pośród świata budowali królestwo Boże. Wszystkimi potrzebnymi do tego darami Ducha Świętego obdarza ich w sakramentach chrztu i bierzmowania. Innym zleca posługę pasterską. Mają Jego lud prowadzić, nauczać i uświęcać. Tego zadania nikt nie może sobie przypisać. Sam Pan musi posłać i przez sakrament święceń dać siłę na drogę. Tylko w ten sposób człowiek może działać w imieniu Chrystusa i udzielać sakramentów. [Youcat 138]

Dlaczego Jezus chce, żeby byli ludzie, którzy na zawsze żyją w ubóstwie, czystości i posłuszeństwie?

Bóg jest miłością. Tęskni także za naszą miłością. Formą pełnego miłości poświęcenia się Bogu jest żyć jak Jezus, czyli w ubóstwie, czystości i posłuszeństwie. Kto żyje w ten sposób, ma głowę, serce i ręce wolne dla Boga i ludzi. Wciąż kolejne osoby odpowiadają na wezwanie Jezusa i „ze względu na królestwo niebieskie” (Mt 19, 12) ofiarują wszystko Bogu – nawet tak wspaniałe dary jak własny majątek, samostanowienie, miłość małżeńska. Takie życie według rad ewangelicznych w ubóstwie,  czystości i posłuszeństwie ukazuje chrześcijanom, że świat nie jest wszystkim. Dopiero spotkaniez Boskim Oblubieńcem „twarzą w twarz” uczyni człowieka ostatecznie szczęśliwym. [Youcat 145]