Alle Tweets
Vorige:
Volgende:
kruis in de avondzon

3.31 Moet ik op Goede Vrijdag echt naar de kerk?

Grote kerkelijke feesten

Goede Vrijdag is voor ons christenen een heel belangrijke dag: dit is de dag waarop Jezus stierf aan het kruis. Door te sterven, en op de derde dag weer levend te worden, maakte Jezus het voor ons mogelijk om voor eeuwig met God te leven in de hemel. Dat kon daarvoor niet. Jezus stierf dus om ons het leven te brengen!

Zijn liefde tot het uiterste is het ‘goede’ van deze vrijdag. Daarom is het zo belangrijk om op deze dag naar de kerk te gaan om de kruisweg te bidden en vooral om tijdens de grote liturgie van Goede Vrijdag samen met anderen te bidden bij Jezus, die voor ons zijn leven wilde opofferen.

> Lees meer in het boek

Ja. Op Goede Vrijdag stierf Jezus voor jou. We nemen in de kerk uitgebreid de tijd om Hem te danken, te aanbidden, en zijn hulp te vragen.

Uit de Wijsheid van de Kerk

Wat zijn de uitwerkingen van het kruisoffer van Christus?

Jezus heeft vrijwillig zijn leven gegeven als zoenoffer, dat wil zeggen: Hij heeft onze zonden goedgemaakt door de volmaakte gehoorzaamheid van zijn liefde tot de dood. Deze “liefde tot het uiterste” (Joh. 13, 1) van de Zoon van God, verzoent heel de mensheid met de Vader. Het Paasoffer van Christus koopt dus alle mensen vrij, op een unieke, volmaakte en definitieve wijze, en opent voor hen de gemeenschap met God. [CCKK 122]

Waarom moest Jezus ons uitgerekend aan het kruis verlossen?

Het kruis, waaraan Jezus onschuldig en wreed werd terechtgesteld, is de plek van uiterste vernedering en verlatenheid. Christus, onze verlosser, koos voor het kruis om de schuld van de wereld te dragen en het leed van de wereld te lijden. Zo heeft Hij de wereld door zijn volmaakte liefde weer thuisgebracht bij God.

Duidelijker kon God ons zijn liefde niet tonen, dan door zich in de gestalte van zijn Zoon voor ons aan het kruis te laten slaan. Kruisiging was de meest vernederende en wreedste executiemethode voor misdadigers in de oudheid. Romeinse burgers mochten niet gekruisigd worden, welke misdaad ze ook hadden begaan. Zo daalde God af in het diepste lijden van de mensheid. Sindsdien kan niemand meer zeggen: ‘God weet niet hoe erg ik lijd.’ [Youcat 101]

Waarom moeten ook wij het lijden in ons leven accepteren en zo ‘ons kruis op ons nemen’ en daarmee Jezus navolgen?

Christenen moeten het lijden niet opzoeken, maar als ze worden geconfronteerd met onontkoombaar lijden, kan dit voor hem een zin krijgen als ze hun lijden verbinden met het lijden van Christus: '(...) ook Christus heeft geleden om uwentwil, en u daarmee een voorbeeld gegeven. Treed dus in de voetsporen van Hem.’

Jezus heeft gezegd: ‘Wie mijn volgeling wil zijn, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en zo achter mij aan komen’ (Mc. 8, 34). Christenen hebben de opdracht het lijden in de wereld te verzachten. Niettemin zal er altijd lijden zijn. Wij kunnen in geloof ons eigen lijden accepteren en het lijden van anderen delen. Op die manier wordt menselijk lijden één met de verlossende liefde van Christus en daarmee deel van de goddelijke kracht die de wereld ten goede verandert. [Youcat 102]

Wat is de “hel” waarin Jezus is neergedaald?

Deze “hel” - anders dan de hel van de verdoemden - was de toestand van allen, goede of slechten, die vóór Christus waren gestorven. Jezus heeft zich met zijn ziel, die verbonden bleef met zijn goddelijke Persoon, in het dodenrijk gevoegd bij de rechtvaardigen, die uitzagen naar hun Verlosser om eindelijk tot de aanschouwing van God te geraken. Na door zijn dood, zowel de dood als de duivel, “de vorst van de dood” (Hebr. 2, 14), te hebben overwonnen, heeft Hij de rechtvaardigen bevrijd die uitzagen naar hun Verlosser, en voor hen de poorten van de hemel geopend. [CCKK 125]