Alle Tweets
Vorige:
Volgende:
doopvont

3.22 Wat is een doopvont? Waarom al die beelden in de kerk?

In het kerkgebouw

In de doopvont wordt het water bewaard, waarmee mensen worden gedoopt. Hier begint het nieuwe leven als christen. Beelden zijn een manier om aan de heiligen te denken. Gelovigen vragen de heiligen (niet de beelden!) om met hen mee te bidden tot God. Die heiligen zijn namelijk allemaal dicht bij God in de hemel.

Als je een kaarsje aansteekt bij een van de beelden, dan is dat er een teken van dat jouw gebed doorgaat terwijl jij weer op weg gaat. De heilige zal voor je bidden.

> Lees meer in het boek

Met water uit de doopvont wordt iemand gedoopt: vanaf dat moment is hij een christen. Beelden helpen bij ons bidden tot God en de heiligen.

Uit de Wijsheid van de Kerk

Waarom verbiedt het Oude Testament godsbeelden en waarom houden wij christenen ons daar vandaag de dag niet meer aan?

Om het geheim van God te beschermen en zich te onderscheiden van heidense afgodenbeelden, stelde het eerste gebod: ‘Maak geen godenbeelden’ (Ex. 20, 4). Aangezien God zelf echter in Jezus Christus een menselijk gelaat heeft aangenomen, werd het beeldverbod in het Christendom opgeheven. In de Oosterse Kerken zijn iconen zelfs heilig.

Wat vaders van het volk Israël reeds wisten, dat God alles overstijgt (transcendentie) en veel groter is dan alles in de wereld, leeft nog altijd voort in het jodendom en in de islam, waarin nog altijd geen afbeelding van God mag worden gemaakt. In het christendom is het beeldverbod vanwege Christus vanaf de 4de eeuw minder streng geworden en werd het tijdens het Tweede Concilie van Nicea (787) afgeschaft. Door zijn menswording is God niet langer de absoluut onvoorstelbare. Sinds Jezus mogen we ons een beeld van zijn wezen vormen: ‘Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien’ (Joh. 14, 9). [Youcat 358]