All Questions
Vorige:1.46 Hoe ziet de hel er uit?
Volgende:1.48 Zie ik mijn huisdier in de hemel?

1.47 Moet ik bang zijn voor het vagevuur?

Hemel, hel of vagevuur?

God heeft het vagevuur gemaakt omdat Hij oneindig barmhartig en liefdevol is. Hij wil dat alle mensen gered worden en in de hemel bij Hem zullen zijn. Daarom komen we in het vagevuur terecht als we op het moment van onze dood nog (resten van) zonden met ons meedragen.

Daar worden we gezuiverd voor de hemel, doordat we er brandende schaamte en berouw voelen voor onze zonden. Het vagevuur is tijdelijk. Mensen die hier op aarde lijden door oorlog, pijn, marteling of vervolging worden op aarde al gezuiverd voor de hemel (Mat 5,4-10)Mat 5,4-10: Gelukkig die verdriet hebben, want zij zullen getroost worden. Gelukkig die zachtmoedig zijn, want zij zullen het land erven. Gelukkig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden. Gelukkig die barmhartig zijn, want zij zullen barmhartigheid ondervinden. Gelukkig die zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien. Gelukkig die vrede brengen, want zij zullen kinderen van God genoemd worden. Gelukkig die vervolgd worden vanwege de gerechtigheid, want hun behoort het koninkrijk der hemelen.. Ook door gebed, het laten opdragen van een Eucharistieviering en op andere manieren kan de tijd in het vagevuur worden verkort.

Geen angst: God wil jou in de hemel. In het vagevuur wordt (het restje van) je zonde ‘weggevaagd’ als voorbereiding op eeuwig leven bij God.
Uit de Wijsheid van de Kerk

What is purgatory?

Purgatory, often imagined as a place, is actually a condition. Someone who dies in God’s grace (and therefore at peace with God and men) but who still needs purification before he can see God face to face in purgatory.

When Peter had betrayed Jesus, the Lord turned around and looked at Peter: “And Peter went out and wept bitterly”—a feeling like being in purgatory. Just such a purgatory probably awaits most of us at the moment of our death: the Lord looks at us full of love—and we experience burning shame and painful remorse over our wicked or “merely” unloving behavior. Only after this purifying pain will we be capable of meeting his loving gaze in untroubled heavenly joy. [Youcat 159]

How can we help the souls being purified in purgatory?

Because of the communion of saints, the faithful who are still pilgrims on earth are able to help the souls in purgatory by offering prayers in suffrage for them, especially the Eucharistic sacrifice. They also help them by almsgiving, indulgences, and works of penance. [CCCC 211]

In what way does the Church participate in the eucharistic sacrifice?

In the Eucharist the sacrifice of Christ becomes also the sacrifice of the members of his Body. The lives of the faithful, their praise, their suffering, their prayers, their work, are united to those of Christ. In as much as it is a sacrifice, the Eucharist is likewise offered for all the faithful, living and dead, in reparation for the sins of all and to obtain spiritual and temporal benefits from God. The Church in heaven is also united to the offering of Christ. [CCCC 281]

Can we help the departed who are in the condition of purgatory?

Yes, since all those who are baptized into Christ form one communion and are united with one another, the living can also help the souls of the faithful departed in purgatory.

When a man is dead, he can do nothing more for himself. The time of active probation is past. But we can do something for the faithful departed in purgatory. Our love extends into the afterlife. Through our fasting, prayers, and good works, but especially through the celebration of Holy Eucharist, we can obtain grace for the departed. [Youcat 160]

Dit zeggen de Kerkvaders

You may cleanse me in this life, and make me such, that I may after that stand in no need of the cleansing fire, for those 'who are to be saved, yet so as by fire' (1 Cor. 3:15). And because it is said, 'he shall be saved,' that fire is thought lightly of. For all that, though we should be 'saved by fire', yet will that fire be more grievous than anything man can suffer in this life whatsoever. [St. Augustine, Expositions on the psalms, 37:3 (ML 36,397)]