Alle Tweets
Vorige:
Volgende:
biechthokjes

3.38 Waarom biechten bij een priester en niet alleen bij God?

Sacramenten

Jezus wil mensen van harte hun zonden vergeven. Dat is de uiteindelijke reden waarom Hij aan het kruis stierf! Daarom stelde Hij het sacrament van boete en verzoening in, dat ook wel de biecht wordt genoemd.

De Apostelen en hun opvolgers (bisschoppen en priesters) kregen de opdracht om mensen namens God hun zonden te vergeven (Joh 20,21-23)Joh 20,21-23: ‘Vrede’, zei Jezus nogmaals. ‘Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik jullie.’ Na deze woorden ademde Hij over hen. ‘Ontvang de heilige Geest’, zei Hij. ‘Als jullie iemand zijn zonden vergeven, dan zijn ze ook vergeven; als jullie ze niet vergeven, dan blijven ze behouden.’. Op het moment dat een priester je van je zonden ontslaat (absolutie), worden ze écht vergeven door God. Zo hoef je niet te twijfelen of ze wel vergeven zijn.  In de #TwGOD-app vind je de woorden van de absolutie in vele talen.

> Lees meer in het boek

God laat weten: als we eerlijk en met berouw onze zonden opbiechten, zijn ze vergeven. Daarom laat Hij priesters namens Hem zonden vergeven.

Uit de Wijsheid van de Kerk

Waarom is er na het Doopsel nog een Sacrament van Verzoening?

Omdat het nieuwe leven in de genade, dat in het Doopsel werd ontvangen, de zwakte van de menselijke natuur niet heeft opgeheven, noch de neiging tot zonde (concupiscentie), heeft Christus dit Sacrament ingesteld voor de bekering van de gedoopten die zich van Hem verwijderd hebben door de zonde. [CCKK 297]

Wie is de bedienaar van dit Sacrament?

Christus heeft het dienstwerk van de verzoening toevertrouwd aan zijn apostelen, aan de bisschoppen als hun opvolgers, en de priesters als hun medewerkers, die daarmee werktuigen worden van Gods barmhartigheid en rechtvaardigheid. Zij oefenen de macht uit om zonden te vergeven in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest. [CCKK 307]

Welke benamingen zijn er voor het Sacrament van Boete?

Het Sacrament van Boete wordt ook Sacrament van Verzoening, van Vergeving, van Bekering of Biecht genoemd. [Youcat 205]

We hebben toch de Doop die ons met God verzoent, waarom is er dan nog een speciaal Sacrament van verzoening nodig?

De Doop ontrukt ons weliswaar aan de macht van de zonde en de dood, en geeft ons een nieuw leven als kinderen van God. Maar het bevrijdt ons niet van menselijke zwakheid en de neiging tot zonde. Daarom hebben we een plaats nodig waar we steeds opnieuw met God verzoend worden. Dat is de Biecht.

Biechten is niet modern; het is misschien moeilijk en kost in het begin grote overwinning. Maar het is één van de grootste genaden dat wij in ons leven steeds weer opnieuw mogen beginnen – werkelijk nieuw: volledig onbelast en zonder de hypotheken van gisteren, aangenomen in liefde en voorzien van nieuwe kracht. God is barmhartig en Hij wil niets liever dan dat wij aanspraak maken op zijn barmhartigheid. Wie gebiecht heeft, slaat een nieuwe, blanco bladzijde in het boek van zijn leven op. [Youcat 226]

Wie heeft het Boetesacrament ingesteld?

Jezus zelf heeft het Boetesacrament ingesteld toen Hij op de paasdag verscheen aan zijn leerlingen en hun opdroeg: ‘Ontvang de Heilige Geest. Als jullie iemands zonden vergeven, dan zijn ze vergeven; vergeven jullie ze niet, dan zijn ze niet vergeven’ (Joh. 20, 22a-23).

Nergens heeft Jezus mooier gezegd wat er in het boetesacrament gebeurt dan in de gelijkenis van de verloren zoon: wij raken de weg kwijt, verliezen onszelf, kunnen niet meer. Maar onze Vader wacht op ons met groot, ja eindeloos verlangen; Hij vergeeft ons als wij terugkomen; Hij neemt ons weer aan, vergeet de zonde. Jezus zelf heeft veel mensen hun zonden vergeven; dat was voor Hem belangrijker dan wonderen te doen. Hij zag het als het grote teken voor het aanbreken van het rijk van God, waar alle wonden geheeld en alle tranen gedroogd worden. De kracht van de Heilige Geest, waarmee Jezus zonden vergaf, heeft Hij doorgegeven aan zijn Apostelen. Als wij naar een priester gaan en biechten, vallen we in de armen van onze hemelse Vader. [Youcat 227]

Wie kan zonden vergeven?

Alleen God kan zonden vergeven. ‘Je zonden zijn je vergeven!’ (Mc. 2, 5) kon Jezus alleen maar zeggen omdat Hij de zoon van God is. En alleen omdat Jezus hun het gezag heeft gegeven, kunnen priesters in Jezus’ plaats zonden vergeven.

Sommige mensen zeggen: dat maak ik direct met God uit, daar heb ik geen priester voor nodig! Maar God wil het anders. Hij kent ons. Wij doen liever alsof er niets gebeurd is en vegen de dingen graag onder het kleed. Daarom wil God dat wij onze zonden uitspreken en ze onder vier ogen bekennen. Daarom geldt voor de priesters: ‘Als jullie iemands zonden vergeven, dan zijn ze vergeven; vergeven jullie ze niet, dan zijn ze niet vergeven’ (Joh. 20, 23). [Youcat 228]

Welke zonden moeten worden gebiecht?

Alle zware zonden die men zich bij nauwgezet gewetensonderzoek herinnert en die nog niet gebiecht zijn, kunnen onder normale omstandigheden alleen in de sacramentele persoonlijke biecht vergeven worden.

Natuurlijk is er schroom om te biechten. Die schroom overwinnen is de eerste stap om innerlijk gezond te worden. Vaak helpt het om eraan te denken dat zelfs de Paus de moed moet hebben om een andere priester – en daarmee God – zijn fouten en zwakheden te bekennen. Alleen in existentiële noodgevallen (bijvoorbeeld in een oorlogssituatie, bij een bombardement of ander collectief levensgevaar) kan een priester ook een groep mensen vrijspreken, zonder dat er een persoonlijke schuldbelijdenis aan is voorafgegaan (zogenaamde algemene absolutie). Ook an moet men zware zonden bij de volgende gelegenheid persoonlijk belijden. [Youcat 233]

Kun je ook biechten als je geen zware zonden hebt begaan?

Ook als je in strikte zin niet beslist hoeft te biechten, is de biecht het grote geschenk van heling en van diepere verbinding met de Heer.

In Taizé, op katholiekendagen, op wereldjongerendagen – overal zie je jongeren die zich met God laten verzoenen. Christenen die de navolging van Christus serieus nemen, zoeken de vreugde die voortkomt uit een radicaal nieuw begin met God. Zelfs de heiligen gingen regelmatig biechten als het mogelijk was. Ze hadden dat nodig om te groeien in deemoed en liefde en zich tot in het laatste hoekje van hun ziel te laten aanraken door het helende licht van God. [Youcat 235]

Mag een priester iets doorvertellen wat hij tijdens de biecht heeft gehoord?

Nee, onder geen beding. Het biechtgeheim is absoluut. Een priester die aan een derde vertelt wat hem bij de biecht ter ore is gekomen, wordt geëxcommuniceerd. Die zwijgplicht geldt ook tegenover de politie.

Een priester neemt het biechtgeheim heel serieus. Er zijn priesters die ervoor gemarteld en er zelfs voor gedood zijn. Daarom kun je zonder enige terughouding en in alle rust alles toevertrouwen aan de priester, wiens enige opgave het is op dat moment volledig ‘Gods oor’ te zijn. [Youcat 238]