Alle Tweets
Vorige:
Volgende:
krottenwijk

4.45 Is de ‘sociale leer van de Kerk’ goed zijn voor armen?

Maatschappij en samenleving

Ieder mens is door God geschapen en verdient onze hulp en liefde. De basis voor het vele sociale werk van de Kerk door de eeuwen heen was altijd Jezus’ bijzondere aandacht voor armen, zwakken, zieken, eenzamen en anderen die hulp nodig hadden.

Jezus zendt ook ons op weg om zorg te hebben voor onze naaste. Dit noemen we de katholieke sociale leer, die zo oud is als Jezus. Iedere tijd vroeg om een andere toepassing van dezelfde principes van naastenliefde. Steeds weer is er aandacht nodig voor menselijke waardigheid en een eerlijke verdeling van bezit en werk. 

> Lees meer in het boek

Naastenliefde wordt concreet door de sociale leer van de Kerk. Deze is gebaseerd op menselijke waardigheid en samen delen van bezit & werk.

Uit de Wijsheid van de Kerk

Wat is de inhoud van de sociale leer van de Kerk?

De sociale leer van de Kerk, als een organische ontwikkeling van de waarheid van het evangelie met betrekking tot de waardigheid van de menselijke persoon en haar sociale dimensie, bevat grondbeginselen voor de bezinning, formuleert criteria voor de oordeelsvorming en geeft normen en richtlijnen voor het handelen. [CCKK 509]

Waarom heeft de Kerk een eigen, katholieke sociale leer?

Omdat alle mensen als kinderen van God een unieke waardigheid bezitten, zet de Kerk zich er met haar Sociale leer voor in dat deze menselijke waardigheid ook voor alle mensen wordt verwerkelijkt. Ze wil zich daarbij echter niet bevoogdend opstellen ten opzichte van de politiek of de economie. Overal waar in de politiek of de economie echter de menselijke waardigheid wordt gekwetst, moet de Kerk zich wel inmengen.

‘De vreugde en de hoop, het leed en de angst van de hedendaagse mens, vooral van de armen en van alle lijdenden, zijn ook de vreugde en de hoop, het leed en de angst van Christus’ leerlingen' (Tweede Vaticaans Concilie, GS). In haar sociale leer maakt de Kerk die uitspraak concreet. Ze vraagt: Hoe kunnen wij de verantwoordelijkheid nemen voor het welzijn en de rechtvaardige behandeling van allen, ook van hen die geen Christenen zijn? Hoe moet een rechtvaardige vormgeving van het menselijke samenleven, van politieke, economische en sociale instellingen eruitzien? In haar inzet voor de gerechtigheid laat de Kerk zich leiden door een liefde die zich richt naar de liefde van Christus voor de mens. [Youcat 438]